Siatkówka plażowa – graj w nią, kiedy tylko możesz

Piaszczysta, szeroka plaża i długie leniuchowanie na ręczniku? A może tego lata będzie inaczej? Może wybierzesz zdecydowanie zdrowszą formę odpoczynku? Tajemnicą nie jest przecież fakt, że najlepiej wypoczywać w ruchu. W takiej sytuacji nie tylko lepiej się opalimy, bardziej dotlenimy organizm, ale również nie pozwolimy odłożyć się na boczkach i udach kuszącym wakacyjnym kaloriom – jest przecież ich tak wiele – lody, gofry, szarlotki z bitą śmietaną…Z litości nie będę wymieniać dłużej

Na całym świecie siatkówka plażowa jest znana i lubiana. Nieodłącznie utożsamiana jest ze słoneczną pogodą i rozległymi plażami. Na wielu polskich i zagranicznych kąpieliskach są specjalnie wydzielone do niej boiska, na których każdy, według swoich potrzeb, może spędzać swój wolny czas. Nie trzeba być od razu dobrym sportowcem, by pograć w siatkówkę plażową, jednak zaznajomienie się z podstawowymi zasadami tej zespołowej gry oraz nauka odbijania i przyjmowania piłki zaoszczędzi nam na pewno kłopotów z późniejszą grą.

Początki
Pierwszy mecz siatkówki plażowej, który udokumentowano, miał miejsce już w 1915 roku. Gra bardzo szybko się upowszechniła i została całkowicie przystosowana do rekreacyjnych celów. Na olimpiadzie siatkówka plażowa zadebiutowała w 1996 roku w Atlancie w Georgii.

Zasady
Siatkówka plażowa jako gra zespołowa jest bardzo podobna do meczy rozgrywanych na halach sportowych. Podstawowa różnica tkwi jednak w miejscu przeznaczonym na grę. Jest nim piaszczysta plaża na świeżym powietrzu. Kolejna odmienność leży w przygotowaniu do gry w siatkówkę plażową. Zawodnicy grają na boso – niedopuszczalne jest zakładanie obuwia, czy też skarpetek.
Siatka w siatkówce plażowej umieszczona jest na wysokości dwóch metrów (dla kobiet: 2,24 m, a dla mężczyzn: 2,43m). Celem zawodników jest przebicie piłki (przy serwowaniu z końca boiska) na stronę przeciwnika w taki sposób, by upadła ona na pole, nieodbita przez przeciwną drużynę. Im więcej razy nie zostanie ona przyjęta, tym więcej punktów zdobywa drużyna przeciwna i tym szybciej może wygrać daną grę. Każda gra ma trzy sety. Gra się do uzyskania przez jeden zespół 21 punktów (z dwoma punktami przewagi), następnie następuje zmiana stron na boisku. Rozgrywka się kończy, gdy jedna strona zwycięży w dwóch setach, czyli gdy odbędą się dwa lub trzy sety.
Charakterystyczne dla osób z jednej drużyny jest to, że porozumiewają się oni ze sobą przy pomocy kodu, którego nie widzą osoby z drużyny przeciwnej. Za plecami ustawiają dłonie w odpowiednie konfiguracje, które mogą być odczytywane przez partnera w grze.

Pole
Pole do siatkówki plażowej jest szerokie na osiem metrów i długie na szesnaście metrów (każda połówka ma wymiar ośmiu metrów na osiem metrów). Jego obszar jest wyznaczany za pomocą specjalnych taśm, które, gdy zostaną zasypane piaskiem, można łatwo podnieść i oczyścić.

Trudności
Gra w piłkę plażową w porównaniu z tą, która odbywa się na salach gimnastycznych, może nieść pewne trudności. Są nimi między innymi:

• brak punktów odniesienia, które mogą utrudnić odbijanie piłki,

• zmiany kierunku oraz prędkości lotu piłki spowodowane zmianą kierunku wiatru,

• oślepianie przez słońce, co można zminimalizować jednak dobrymi okularami przeciwsłonecznymi.

Gracze
W siatkówkę plażową dla rozrywki możecie grać w taką ilość osób, jaka dla Was będzie wygodna.  Dla typowej wielkości pola siatkowego najlepiej jednak dobierać sześciu graczy w każdej drużynie i grać zgodnie z zasadą, że przemieszają się oni na boisku tak, jak w przypadku siatkówki halowej. W przypadku profesjonalnych rozgrywek na boisku po jednej stronie mogą znajdować się dwie osoby. Mogą się dowolnie wymieniać miejscem na polu, podbiegać i wycofywać, jak tylko będą chcieli.

Dla celów rozrywkowych możemy z powodzeniem używać zwykłej piłki do siatkówki halowej, jakich jest wiele w sklepach z wyposażeniem sportowym. Do początkującej gry najlepiej piłki nie pompować na maksa, ale zostawić w niej trochę „luzu”, to pozwoli nam na bardziej komfortową grę. Jednak jeśli w piłkę plażową gramy często, warto zainwestować w profesjonalną piłkę do siatkówki plażowej, która wykonana jest z trochę innego materiału i ma mniejsze ciśnienie w swoim wnętrzu.

Wszystko jasne? Zatem udanej gry!

Dieta dla zestresowanych

Kto może powiedzieć, że ma mało stresującą pracę, że jego życie jest spokojne i bez zbędnych emocji? Takich osób jest niestety bardzo niewiele… Większość z nas musi liczyć się z dużym codziennym napięciem. Nasze niepokoje i lęki mają różne źródło. Raz poznane rzadko nas opuszczają. Ciągle o sobie przypominają.
Niestety długotrwały i silny stres prowadzi do negatywnych skutków: pogarsza stan zdrowia oraz często powoduje ciężkie choroby. Jak temu zapobiegać? Na pewno warto przyjrzeć się swojej diecie…

Zestresowani mają trudniej
Zestresowane osoby często muszą liczyć się z niedostateczną ilością składników odżywczych. Cierpią z powodu niedostarczania odpowiedniej ilości witamin, białka czy nawet wody. Permanentny stres powoduje bowiem inne zagospodarowanie składników dostarczanych wraz z dietą. Oliwy do ognia dokłada również fakt, że życie w ciągłym napięciu znacznie utrudnia systematyczne i zdrowe jedzenie. Osoby w ciągłym biegu przykładają znacznie mniejszą uwagę do komponowania zdrowych i zbilansowanych posiłków, do spokojnego i systematycznego jedzenia. Nierzadko opychają się byle czym i byle gdzie. Cel jest jeden – zabić głód. Nieważne, w jaki sposób.

Dobrze skomponowane posiłki
Za dietą antystresową powinny się kryć przemyślane posiłki komponowane z należytą starannością każdego dnia. Najlepiej wyznaczyć sobie jeden dzień w tygodniu, w którym będziemy ustalać menu na cały tydzień. Nawyk wypisywania wszystkich niezbędnych składników odżywczych, jakie powinniśmy zakupić, pozwoli nam podejść do zadania komponowania dań na poważnie. Opracowanie tego zadania w profesjonalny, logistyczny sposób daje najlepsze efekty. Warto dla jasności przyczepić w widocznym miejscu w kuchni tablicę, na której będziemy zapisywać, co danego dnia cała rodzina będzie jadła na obiad. Tym samym, gdy nasz partner wróci szybciej z pracy, będzie wiedział, co przygotować danego dnia na obiad. Dobry plan ogranicza stres wywołany koniecznością przygotowywania obiadów w pośpiechu oraz niezadowolenie związane z niesystematycznym odżywianiem.

W diecie na stres warto uwzględnić białka, węglowodany (pełnoziarniste pieczywo oraz ciemne makarony – z mąki razowej) i tłuszcze nienasycone. Nie można zapominać o świeżych warzywach i owocach, najlepsze właściwości poprawiające nastrój mają truskawki, banany, jabłka oraz grejpfruty), a z warzyw: papryka, seler naciowy, ogórek, kapusta, cebula i cykoria. Stanowią one również bardzo dobre źródło witamin, substancji mineralnych i flawonoidów. Do każdego posiłku warto dodawać gałkę muszkatołową, bazylię, majeranek i tymianek, które mają dobre właściwości uspokajające. Niebanalne znaczenie ma również witamina B1, która pozwala skutecznie się wyciszać. Znaleźć ją można w mleku, kaszy, drożdżach. Z kolei witamina B6, której najlepiej szukać w rybach i mięsie wołowym, zmniejsza stany lękowe. Kojące właściwości ma ponadto fenyloalanina, aminokwas powszechnie występujący w produktach wysokobiałkowych: produktach mlecznych, migdałach oraz orzechach ziemnych.

W funkcjonowaniu układu nerwowego odpowiedzialnego za nerwy ogromnie ważną rolę odgrywa magnez, który znajduje się w płatkach owsianych, kakao, gorzkiej czekoladzie, orzechach i kiełkach zbóż. W jednym z artykułów na tej stronie pisałam już czekoladzie, która znana jest ze swoich właściwości poprawiających nastrój.

Osoby zestresowane najczęściej mają za mało witaminy C, dlatego też warto systematycznie uzupełniać jej ilość (zwłaszcza ze względu na to, że jej nadmiar jest usuwany wraz z moczem, nie gromadzi się w organizmie). Do menu należy wprowadzić cytrusy i czarną porzeczkę.

Zestresowane osoby mogą być odwodnione (sytuacje napięcia powodują szybkie pocenie oraz uczucie zasychania śliny w ustach), dlatego też dla zachowania równowagi niezbędne jest codzienne wypijanie około dwóch litrów niegazowanej wody mineralnej. Na pewno jako sposobu na napicie się nie należy traktować wypijania kawy. Czarny napój ma działanie pobudzające, zwiększa niepokój oraz wypłukuje tak ważny dla zdrowego funkcjonowania magnez.

Myśląc poważnie o poprawie funkcjonowania swojego organizmu, należy odstawić alkohol, który mimo chwilowej poprawy nastroju, ma podczas długiego stosowania działanie sprzyjające powstawaniu depresji. Alkohol ponadto zwiększa wydzielanie adrenaliny, która dodatkowo wzmacnia sytuacje stresowe. Na pewno równie niekorzystnie na organizm oddziałują słodycze. Z kolei papierosy ze względu na obkurczanie naczyń krwionośnych powodują dodatkowo oprócz niekorzystnego wpływu na cały organizm, również problemy z koncentracją (co może być jeszcze jednym powodem stresu).

Oprócz tych wszystkich wskazówek należy pamiętać również o odpowiedniej ilości snu i odpoczynku. Bardzo dobre efekty w walce ze stresem może przynosić przebywanie na łonie natury oraz częste spacery po świeżym powietrzu.

Dieta słoneczna

Lato to pora, w której zazwyczaj nie smakują nam tak ciężkostrawne posiłki, wolimy zjeść coś lekkiego i soczystego. Wyjątkowo pozytywnie patrzymy na potrawy przygotowane ze świeżych warzyw i owoców. Rozkoszujemy się smakiem, zapachem oraz kolorami, które są dowodem na to, że natura po raz kolejny pokazała swoją łaskawość. Z tych też powodów w ciepłe miesiące wyjątkowo chętnie korzystamy z diet owocowych. Dieta słoneczna jest oczywiście jak najbardziej wskazana na ten czas.

Dieta słoneczna – czyli zmiana hierarchii
Dieta słoneczna to sposób odżywiania, który może być kierowany przez naszą intuicją. Dzięki działaniom sterowanymi naszymi potrzebami, jesteśmy w stanie schudnąć nawet osiem kilogramów w ciągu miesiąca! Jednak uwaga – im szybciej pozbędziemy się zbędnego balastu, tym większe ryzyko złapania się w sidła efektu jojo.

Dieta słoneczna opiera się na spożywaniu owoców cytrusowych, czyli produktów bogatych w antyoksydanty oraz wyjątkowo cenioną witaminę C; owoców leśnych – naturalnego źródła witamin oraz składników mineralnych; koktajli owocowych – przygotowywanych na bazie kefirów, maślanek oraz jogurtów, źródła energii i dużej przyjemności jedzenia; ryb – bogatych w kwasy omega 3 i omega 6; mięsa o małej zawartości tłuszczu; pełnoziarnistych produktów; oliwy z oliwek, warzyw – najlepszego źródła błonnika.

Dieta słoneczna, czyli dieta śródziemnomorska
Nie ma wątpliwości, że dieta słoneczna jest najzdrowszą z diet. Utożsamiana z dietą śródziemnomorską doceniana jest przez lekarzy i naukowców. Pozwala bowiem skutecznie ograniczać ryzyko zachorowań na najpopularniejsze choroby cywilizacyjne oraz nie dopuszcza do pojawienia się problemu z chorobami natury psychicznej.

Dzięki spożywania dużej ilości owoców, warzyw, kieliszka wina do obiadu, wody oraz wyciskanej na zimno oliwy uznawana jest za wyjątkowo zdrową. Szczególne zasługi oddaje się jednak oliwie, którą w basenie Morza Śródziemnego stosuje się na bardzo szeroką skalę. Zastępuje się nią niemal całkowicie inne tłuszcze. Masło uznaje się za wyjątkowo ciężkostrawne, dlatego rzadko gości na stole. Naukowcy już dawno udowodnili, że dzienne spożycie łyżki stołowej oliwy zmniejsza ryzyko rozwoju miażdżycy, zachorowania na serce oraz opóźnia pojawianie się zmarszczek. Jednak to nie wszystko. Ma również działanie antydepresyjne, poprzez poprawienie struktury komórek nerwowych pozytywnie wpływa również na wydzielanie „hormonu szczęścia” (serotoniny). Duże znaczenie przykłada się do systematycznego, ale umiarkowanego spożycia wina, które poprawia krążenie oraz pozytywnie oddziałuje na metabolizm. Spożycie ryb zapewnia dostarczanie odpowiednich ilości witamin B12, B6 oraz kwasu foliowego. Aktywne substancje trafiają do centralnego układu nerwowego, poprawiając jego funkcjonowanie.

Lato sprzyja ruchowi
Dieta słoneczna to nie tylko zbilansowane posiłki, to również styl życia. Mocniejsze przygrzewanie promieni słonecznych zachęca do spędzania czasu na świeżym powietrzu. Daje również wiele możliwości do uprawiania sportów, które w kontakcie z naturą są po prostu dużo przyjemniejsze.

Jak dobrać buty do biegania?

Motywacja? Obecna! Plan działania? Jest! Tereny do biegania? Wybrane! Czego jeszcze potrzebujesz? Dobrego obuwia, które będzie się sprawdzać na długich trasach i nie będzie powodowało kontuzji ani nieprzyjemnych otarć skóry. Pytaniem otwartym pozostaje kwestia jednak, jak je wybrać. O tym postaram się wyczerpująco napisać poniżej.

Pamiętaj:

• Nie zaczynaj biegu w starych tenisówkach ani wysłużonym obuwiu sportowym. Dobre obuwie jest najważniejsze podczas treningu.
• Nieodpowiednie obuwie może być przyczyną bólu, otarć, kontuzji, a nawet bólów stawów i kręgosłupa.
• Szczególnie narażone na urazy są osoby biegające w źle dobranym obuwiu po asfalcie (który ze względu na swoją twardość, nie ma żadnych właściwości amortyzacyjnych).
• Modele obuwia do biegania w terenie i po twardym podłożu różnią się między sobą.

Na co zwracać uwagę?

Udając się do pierwszego lepszego profesjonalnego sklepu z obuwiem sportowym, na pewno nie będziemy zawiedzeni oferowanym w tym miejscu asortymentem. Poszczególne marki robią bowiem wszystko, by właśnie u nich możliwe było w sposób precyzyjny dobranie obuwia do każdego celu, w tym do biegania.

Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że najważniejsze w trakcie wyboru obuwia do biegania jest zwrócenie uwagi na jego podeszwę. Część stykająca się z podłożem podczas biegu zapewnia stabilność i dobrą przyczepność. Dużo zależy od jej bieżnika. Zasada jest taka, że w przypadku biegu po miękkim podłożu niezbędny jest wybór obuwia z głębszym bieżnikiem. Dzięki temu uzyskujemy większą przyczepność na piasku lub śliskim podłożu. Znajdująca się pod warstwą gumy właściwa podeszwa (zazwyczaj koloru białego) działa jak amortyzator. Najczęściej pod piętą montowane są poduszki żelowe, powietrzne lub też silikonowe.
Na górnej części obuwia stosuje się materiały, których zadaniem jest trzymanie stopy podczas biegu. W tym miejscu może być wykorzystywana skóra naturalna lub materiały sztuczne. Ich zadaniem jest utrzymanie dobrej wentylacji oraz poczucia komfortu. Odpowiadają również za to, by podczas biegu stopa się nie pociła.

Mierzenie

• Sportowe obuwie powinno być wygodne od razu po przymierzeniu. Nie licz na to, że się rozejdzie, czy też dopasuje do stopy.
• Nie powinno w żadnym miejscu obcierać. Palce muszą mieć możliwość poruszania się w obuwiu.
• Obuwie nie może być za duże, by stopa w nim nie poruszała się, czego skutkiem może być szybsze zniszczenie materiału wewnątrz butów.
• Obuwie z systemem amortyzacyjnym przestają już spełniać swoją funkcję po pokonaniu przy ich udziale 600-800 km, co dla przeciętnej trenującej osoby oznacza ich żywotność w granicy pół roku. Czasami but może wyglądać dobrze, a w praktyce nie będzie już tak dobrze chronił, jak nam się wydaje.
• Jeśli biegamy codziennie, najlepiej mieć dwie pary obuwia. Obuwie sportowe potrzebuje przynajmniej 24-godzinnego okresu regeneracji po treningu.
• Mierzenie obuwia najlepiej zaplanować na godziny popołudniowe, kiedy stopy są zazwyczaj opuchnięte. Obuwie najlepiej mierzyć w skarpetkach, w których zamierzamy biegać.
• Zawsze należy mierzyć obuwie na dwie stopy. W przypadku większość ludzi stopy różnią się między sobą wielkością.

Buty dobrane do rodzaju stopy
Każdy z nas różni się między sobą. Z tego też powodu wymagamy zastosowania odmiennych rozwiązań w nowoczesnym obuwiu. Duże znaczenie ma sposób układania się stopy podczas biegu. Pod tym względem wyróżnia się:

• stopę neutralną – najbardziej zdrowy układ, podczas którego ciężar rozprowadzany jest równomiernie po całej stopie. Obserwowany od tyłu bieg pokazuje, że pieta stawiana jest w linii prostej z nogą. Dla osób mających stopy neutralne, idealne są buty amortyzujące bez stabilizatora stopy z wyższym podbiciem (sprawdzają się na każdego rodzaju podłoża, przede wszystkim na asfalcie). W sklepie obuwie takie będzie określane jako „cushion”.

• stopę pronującą – często spotykany rodzaj, zazwyczaj utożsamiany z płaskostopiem. Ciężar ciała zamiast być rozłożony na całej stopie, przenoszony jest na jej zewnętrzną stronę. Podczas biegu pięty są zazwyczaj stawiane na zewnątrz (stopa wykonuje dwa obroty do przodu i  z zewnątrz do wewnątrz z charakterystycznym cofnięciem). Po czym poznać, że ma się ten rodzaj stopy? Na przykład po obuwiu, w którego podeszwie obserwuje się charakterystyczne wypchnięcie na zewnątrz. Jeśli masz stopę pronującą, wybieraj specjalne buty z wzmocnieniem ułożenia stopy, co pozwoli Ci skutecznie zapobiegać kontuzji. Dla niewielkiego pronowania idealne będą buty – „Stability”, „Control” lub „Stuctured” (idealne są buty zakrzywione, niewskazane są buty podtrzymujące), dla osób o silnie pronujących stopach powinno się wybierać obuwie „Motion Control” (prosty lub lekko zakrzywiony kształt buta, raczej niewskazane są buty terenowe, lekkie i wyścigowe, które mają niewielką sztywność). Jednak jak w jeszcze bardziej precyzyjny sposób sprawdzić stopień pronacji? Przeczytasz niżej.

Test na pronację
By poznać stopień pronacji, wystarczy zanurzyć stopę w wodzie i stąpając na podłogę, odbić jej kształt. Jeśli otrzymasz odcisk całej lub prawie całej stopy, masz stopę z wysoką pronacją. Jeśli odznaczy się pięta i przednia część stopy z wąskim (około pół szerokości stopy) łączącym ich pasem, masz stopę ze średnią pronacją. Mała pronacja jest wtedy, kiedy odciśnięta zostanie pięta i przednia część stopy bez połączenia lub z delikatnym paskiem je łączącym.

Jak dbać o buty?

• Trzymaj je w chłodnym i suchym miejscu.
• Susz w temperaturze pokojowej (nie na słońcu ani na grzejnikach).
• Susz z rozsznurowanymi sznurówkami i z wyjętym językiem.
• Ściągając obuwie, zawsze rozwiązuj sznurówki.
• Czyść ostrożnie buty – wilgotną ściereczką, nie w pralce.
• Nie dopuszczaj do całkowitego przesiąknięcia butów wodą.
• Nie pożyczaj butów.
• Butów do biegania używaj tylko na treningach.

Jedz truskawki!

Sezon na truskawki trwa. Na każdym straganie kupimy soczyste i czerwone kuleczki o słodkim smaku. Ich cena jest tak niska, że pozwala zajadać się nimi niemal do oporu. Warto to robić, zwłaszcza przed posiłkami. Efekt, jaki otrzymamy, nie uzyskamy w żaden inny sposób. Poprawimy trawienie, ułatwimy sobie wypróżnianie, szybko uzyskamy uczucie sytości. Jednak to nie koniec zalet! Przeczytaj o pozostałych!

Dlaczego kochamy truskawki?
Zapach i smak truskawek nieodłącznie kojarzy się z latem. To owoce, które są krzyżówkami poziomek amerykańskich i są dostępne w Polsce przez cały rok. Mrożone można jeść nawet zimą, w postaci kompotu są dostępne wtedy, kiedy tego zapragniemy. Najsmaczniejsze są jednak truskawki świeże – te kupimy w czerwcu.
Najzdrowsze są w podstawowej postaci – bez dodatków. Jednak równie smaczne są również jedzone z bitą śmietaną, cukrem oraz różnego typu sosami. Bardzo dobrze komponują się z galaretkami oraz lodami.

Same pyszności…
Owoce truskawki są niskokaloryczne, dużo w nich wody. Kryją bogate wnętrze: zawierają dużo witamin, zwłaszcza witaminę C, ale również witaminę A, B1, B2, PP (odpowiedzialna za regulację poziomu dotleniania krwi, witamina PP jest szczególnie ważna dla osób z anemią) błonnik, wapń, magnez, sole mineralne i pektyny. Ponadto są źródłem kwasu elegonowego, chroniącego przed chorobami nowotworowymi. Nie można zapomnieć również o innych ważnych składnikach: wapniu i fosforze – wzmacniają kości i zęby, żelazie – poprawia pracę układu krwionośnego, magnezie – koi nerwy i manganie – ułatwia przyswajanie innych witamin oraz korzystnie wpływa na włosy.

Kto musi uważać?
Nie wszyscy mogą jeść truskawki bez ograniczeń. Dla cukrzyków dozwolone jest jedzenie truskawek tylko w niewielkich ilościach (najlepiej bez żadnych dodatków). Szczególnie uważać powinni alergicy oraz osoby podatne na różnego typu uczulenia.

Zalety

• odchudzają (100g ma tylko 32 kcal),
• ułatwiają spalanie tłuszczu,
• wykazują właściwości odtruwające i oczyszczające,
• pomagają pozbyć się nadmiaru cholesterolu,
• regulują przemianę materii,
• gwarantują szybsze trawienie białka,
• obniżają kwasowość moczu (polecane są przy schorzeniach nerek, wątroby, kamieni moczowych oraz żółciowych),
• chronią przed reumatyzmem i wspomagają leczenie artretyzmu,
• pozytywnie wpływają na wygląd skóry, poprawiają wygląd cery,
• maseczki z truskawek nawilżają i odświeżają,
• tonik z truskawek wybiela przebarwienia na skórze i może rozjaśnić piegi,
• maseczki truskawkowe są również często stosowane na cerę z problemami z trądzikiem

Diety zgodne z grupami krwi

Znalezienie zależności między grupą krwi a sposobem odżywiania wbrew pozorom nie stanowiło większego problemu. Mimo że zagadnienie to wydaje się dość oryginalne, a dla niektórych mało prawdopodobne, to kwestię tę w sposób dokładny i wydaje się, że również wyczerpujący rozpatrzył lekarz dr Peter D’Adamo. Jego teorie, co prawda spotykają się z różnymi, dość skrajnymi opiniami, jednak mimo to, są stosowane na szeroką skalę. Może warto spróbować?

Założenie
Peter D’Adamo zauważył, że to, co jemy może harmonizować z naszą grupą krwi i mieć pozytywny wpływ na nasze zdrowie, bądź wręcz przeciwnie – bardzo nam szkodzić. Ten sam posiłek dla jednej osoby będzie talerzem pełnym witamin i pozytywnie oddziałujących składników, dla innej – niemal trucizną. Przemyślenia te miały źródło w innej odkrytej prawdzie – w przekonaniu, że sposób odżywiania naszych przodków miał wpływ na wykształcenie się czterech grup krwi.

Praca nad wynikami
Lekarz D’Adamo wraz ze swoimi współpracownikami korzystając z powszechnie uznawanych metod laboratoryjnych oraz klinicznych, zbadał oddziaływanie ogromnej ilości składników diety na poszczególne grupy krwi. W ten sposób stworzył listę produktów najbardziej korzystnych i tych najniebezpieczniejszych dla każdej z grup. Według jego ustaleń, optymalnie dostosowany sposób odżywiania decyduje o naszym stanie zdrowia, podatności na choroby, odporności na stres, czy długości życia. Decyduje również, w jaki sposób nasz organizm będzie sobie radził z trawieniem, jak szybko będzie metabolizował dostarczane składniki odżywcze.

Dlaczego warto wziąć pod uwagę tę dietę?
Stosowanie się do diety związanej z grupami krwi ma jedną podstawową zaletę: pozwala stracić kłopotliwe dla nas kilogramy, uniknąć kłopotów trawiennych. Dostarczanie organizmowi składników odżywczych, które są dobrze trawione i nie są odkładane w postaci tłuszczu to już połowa sukcesu. Dieta ta bowiem eliminuje produkty, które niekorzystnie działają na nasz organizm. Ma również pozytywny wpływ na układ immunologiczny, pozwala po prostu zwiększyć odporność organizmu. Jej oddziaływanie na organizm ma również inną zaletę – umożliwia skuteczną walkę z chorobami cywilizacyjnymi.

Grupa A idealna dla wegetarianina
Grupa A najlepiej znosi produkty najmniej przetworzone, naturalne, ekologiczne. Osoba mająca taką grupę krwi najlepiej będzie się czuła, jedząc świeże produkty spożywcze – głównie zboża, warzywa i owoce. Nie ma potrzeby dostarczania dużej ilości tłuszczu. Niestety pewne trudności mogą się pojawić podczas trawienia białek, co jest spowodowane małą ilością kwasów żołądkowych.

Co jeść?
Łosoś, dorsz, karp, sardynki, ślimaki, szczupak, pestki dyni, orzeszki ziemne, siemię lniane, fasola czarna, soczewica zielona, soczewica czerwona, owies, szpinak, ananas, mąka, brokuły, kalarepa, makaron ryżowy, gryka, chleb sojowy, dynia, cykoria, czosnek, chrzan, borówki amerykańskie, cytryny, czarne jagody, morele, jeżyny, grejpfruty, rodzynki, żurawina, suszone wiśnie, śliwki świeże.

Czego unikać?
Kawioru, halibuta, łososia wędzonego, krewetek, kraba, kałamarnicy, homara, małży, morszczuka, bakłażana, kiełków pszenicy, otrębów pszenicy, lodów, dużych ilości mleka, sera, masła, maślanki, papai, pomarańczy, orzechów kokosowych, melona, bananów, mandarynek, mango

Grupa krwi 0 – jedzenie dla zdobywców
Osoby z grupą krwi 0 należałoby porównać do myśliwych, którzy dużo polują, przebywając na świeżym powietrzu i w ten sposób zdobywają pożywienie. Dlatego też jeśli mamy grupę krwi 0, potrzebujemy dużej ilości ruchu do zachowania szczupłej i ładnie wyglądającej sylwetki. Najważniejszym składnikiem diety jest mięso. Niewskazane są produkty pszeniczne, mleczne oraz białka pochodzenia roślinnego, których wyeliminowanie w prosty sposób pozwala zrzucić zbędne kilogramy. Osoby z tą grupą krwi powinny jeść poza tym oczywiście warzywa i pić soki warzywne (raczej nie owocowe).

Co jeść?
dorsz, łosoś, szczupak, tuńczyk, wołowina, baranina, dziczyzna, cielęcina,  makrela, orzechy włoskie, gryka, czosnek, cebula, orkisz, żyto, proso, ryż, brokuły, pestki dyni, dynia, kalarepa, kapusta włoska, por, rzepa, rzeżucha, sałata rzymska, figi, pietruszka, śliwki.

Czego unikać?
Owoców morza, śledzia marynowanego, chudego mleka, jogurtów, łososia wędzonego, kefiru, koziego mleka, lodów, maślanki, różnych odmian sera, maku, orzecha brazylijskiego, masła z orzechów ziemnych, orzechów nerkowca, orzechów ziemnych i orzechów pistacjowych.

Grupa B – dieta urozmaicona
Osoby posiadające grupę B powinny odżywiać się w sposób zrównoważony, dostarczając wraz z pokarmem różnych składników odżywczych. W sposób naturalny zostały uodpornione one bowiem na najbardziej zagrażające współczesnemu człowiekowi choroby – raka, czy choroby serca. Dla zdrowia najbardziej polecane są owoce morza oraz nabiał, przy tej grupie krwi nie należy jeść orzechów ziemnych, słonecznika, soczewicy oraz sezamu.

Co jeść?
Baranina, dziczyzna, dorsz, flądra, łosoś, halibut, jagnięcina, makrela, jesiotr, szczupak, chude mleko, kefir, jogurty, owcze mleko, ser, oliwa z oliwek, proso, owies, otręby owsiane, otręby ryżowe, chude mleko, jogurty, kefir, ser, oliwa z oliwek, owies, brokuły, buraki, brukselka, kapusta (biała, czerwona, chińska), marchew, kalafior papryka, rzeżucha, pietruszka, ziemniaki, ananas, jeżyny, śliwki, winogrona, banany

Czego unikać?
Gęsi, kurczaka, kaczki, kuropatwy, przepiórek, wieprzowiny, szynki, ostryg, ośmiornicy, ślimaków, żab, węgorza, maku, nasion sezamu, bekonu, pestek dyni, pestek słonecznika, gryki, kaszy, mąki kukurydzianej, chleba wieloziarnistego, otrębów pszennych, płatków kukurydzianych, żyta, bułek pszennych, bułek kukurydzianych, chleba żytniego, chrupek żytnich, mąki żytniej,  mąki glutenowej, kaszy kuskus, orzechów kokosowych, granatów, mąki jęczmiennej, opuncji, rabarbaru.

Grupa AB – połączenie A i B
Grupa AB łączy zalecenia charakterystyczne dla grupy A i B. Osoby mające grupę AB powinny jeść przede wszystkim nabiał oraz zwracać uwagę na spożywanie urozmaiconych posiłków. Należy skupić się również na tym, by nie spożywać zbyt dużej ilości mięsa (przede wszystkim kurczaka i czerwonego mięsa). Można jeść indyka oraz baraninę.

Co jeść?
Indyk, jagnięcina, królik, baranina, sardynka, szczupak, sola, tuńczyk, ślimak, jogurt,  mleko kozie, kwaśna śmietana, ser feta, ser wiejski, ser mozzarella, kasztany, orzeszki ziemne, masło z orzeszków ziemnych, fasola czerwona,  soczewica zielona, pieczywo z prosa, pieczywo chrupkie żytnie, wafle ryżowe, makarony z mąki owsianej, dziki ryż, makarony z mąki owsianej, ryż brązowy, ryż biały, brokuły, burak czerwony, czosnek, gorczyca, kalafior, mniszek lekarski, ogórek, grejpfrut, śliwki, maliny, jarzyny, ananas, wiśnie, żurawina, winogrona.

Czego nie jeść?
Mango, granatów, opuncji, bananów, orzechów kokosowych, pomarańczy, rabarbaru, awokado, rzodkiewki, kukurydzy żółtej, papryki, rzodkiewki, kaszy gryczanej, mąki kukurydzianej, masła słonecznikowego, kaszy, masła sezamowego, maku, orzechów laskowych, pestek słonecznika, pestek dyni, lodów, masła, sera parmezan, bekonu, cielęciny, dziczyzny, kaczki, gęsi, kuropatwy, kurczaków.

Orbitrek – trening dla każdego

Orbitrek (trenażer eliptyczny) jako urządzenie do ćwiczeń cieszy się ogromną popularnością. Przez wiele osób, które miały okazję na nim ćwiczyć, uważany jest za zdecydowanego faworyta w spalaniu zbędnego tłuszczyku z całego obszaru ciała. Jest ceniony jako sposób na ćwiczenia cardio. Uważany za zdecydowanie bardziej skuteczny sposób na ćwiczenia od biegu, czy jazdy na rowerze. Dlaczego? Ponieważ łączy w sobie zalety różnego typu wysiłku – chodu na stepperze, biegu na bieżni mechanicznej oraz jazdy na rowerku stacjonarnym.

Bez obciążeń, czyli o zaletach orbitreka
Orbitrek ma jedną podstawową zaletę, która decyduje o tym, że może ćwiczyć na nim niemal każdy – nie obciąża stawów, nie wpływa również w żaden innym sposób negatywnie na organizm. Ćwiczenia na tym urządzeniu ze względu na swoją płynność i naturalność uznawane są za proste, dlatego też trudno znaleźć zdrową osobę, która miałaby problem z ich wykonywaniem. Ruch na orbitreku porównywany jest do tego wykonywanego podczas pieszej wycieczki, jazdy na rowerze oraz na nartach. Dzięki temu, że łączy różnego typu dyscypliny uważany jest za urozmaicony i tym samym dużo bardziej mile widziany. Ćwiczenie na trenażerze eliptycznym uznawane są również za lżejsze niż na innych maszynach. Są polecane zwłaszcza dla starszych osób oraz tych, którzy narzekają na bóle bioder, kolan, czy też pleców. Według opinii specjalistów, regularny trening jest również skuteczną formą zapobiegania osteoporozie.

Ogromna zaleta orbitreków to również możliwość spalenia przy ich udziale dużej ilość kalorii (średnio 13 kalorii na minutę). Urządzenia te pozwalają również skutecznie i na długo wymodelować ciało. Spalają tłuszczyk właśnie w tych miejscach, w których uznawany jest on za najbardziej niewskazany. Trening na tego typu urządzeniach angażuje bowiem wszystkie partie mięśniowe (zwłaszcza mięśnie ud, pośladków, łydek i klatki piersiowej). Ma tę zaletę nad innymi formami ćwiczeń, że poza treningiem dolnych partii, angażuje również górne części ciała.

Kto nie skorzysta?
Na orbitreku może trenować właściwie każdy – osoby starsze, cierpiące z powodu dużej nadwagi. Pewne przeciwwskazania istnieją jednak w przypadku osób mających problem z krążeniem oraz cierpnącymi stopami.

Warto wiedzieć przy zakupie
Jeśli chcemy ćwiczyć na orbitreku, warto zainwestować w dobry sprzęt. Złej jakości może skutecznie uprzykrzyć nam ćwiczenia. Istnieją dwa typy orbitreków: magnetyczny i elektromagnetyczny. Pierwszy rodzaj jest w stanie wyeliminować wszystkie drgania i dźwięki, drugi jednak dodatkowo pozwala ćwiczyć zgodnie z różnymi funkcjami tematycznymi – na przykład „jazda po górach”, czy bardziej swobodny bieg. Orbitrek elektromagnetyczny ma możliwość tworzenia również programów tematycznych, zgodnie z którymi można bez żadnych przeciwwskazań ćwiczyć.

Warto przy okazji kupna zwrócić uwagę na kilka kwestii: poziom hałasu (im niższy, tym lepszy), płynność ruchu (powinna być harmonijna i stabilna), długość kroku (szczególnie istotne dla wyższych osób, niektóre urządzenia posiadają możliwość regulacji), regulacja obciążenia (im szerszy zakres, tym lepiej. Może być ustawiana ręcznie lub elektrycznie). Warto również zwrócić uwagę na szerokie podstawy pod stopy. Każdy sprzęt przed zakupem warto wypróbować. Dobrze również decydować się na te modele, które mają przynajmniej 24-miesięczną gwarancję.

Wypluwanie jako sposób na odchudzanie?

Jak świat długi i szeroki istnieje wiele sposobów na wyszczuplenie sylwetki. Niektóre z nich jednak swoją drastycznością są tak niewyobrażalne, że w ich kontekście mówi się o zaburzeniach w odżywianiu. Jednym z tego typu problemów jest przeżuwanie, a następnie wypluwanie pokarmu. Z angielska choroba ta nazywana jest Oral Expulsion Syndrom, czyli OES.

Najczęściej napady OES mają gwałtowny przebieg. Osoba chora sięga w tym czasie po produkty wysokokaloryczne, na co dzień zakazane – fast foody, słodycze, itp. Choroba jednak nie objawia się wymiotami (typowymi dla bulimii), pokarm dostaje się jedynie do ust, gdzie jest gryziony, można poczuć jego smak, aromat i konsystencję. Na chwilę przed naturalnym połknięciem, produkty wypluwa się.

OES to bez wątpienia choroba. To żaden sposób na odchudzanie. Dlaczego? Ponieważ ma swoje źródło w problemach emocjonalnych, objawia się niezdrowym podejściem do spożywanych pokarmów. Ujawnia głębokie kłopoty z akceptacją własnego ciała. Początkowo prosty zwyczaj, łatwy sposób na posiadanie i dobrych wrażeń smakowych i szczupłej sylwetki, zamienia się w zachowania, których nie sposób sobie odmówić. Żucie i wypluwanie staje się bardzo groźną obsesją.

Takie zachowania nie jest obojętne dla naszego zdrowia. Tylko bowiem pozornie może wydawać się, że żucie i wypluwanie nie niesie złych konsekwencji. Nasz organizm jest dużo sprytniejszy niż może nam się wydawać. Podczas jedzenia posiłku (gdy pokarm jest w jamie ustnej) nasze ciało reaguje na jego obecność – gruczoły ślinowe produkują większe ilości śliny, rozpoczyna się proces trawienia cukrów (już w jamie ustnej wchłaniają się cukry).

Długotrwałe działania polegające na żuciu i wypluwaniu jedzenia prowadzą do długofalowych poważnych konsekwencji: uszkodzeń zębów, obrzęku ślinianek, podrażnień jamy ustnej, próchnicy, choroby wrzodowej żołądka.

Dieta jagodowa

Gdy przychodzi lato, lubimy jeść lekko i zdrowo. Obciążanie żołądka i uczucie przejedzenia jest w takich momentach jak najbardziej niewskazane. Prażące słońce i delikatne podmuchy wiatru wymagają przecież od nas dobrego samopoczucia i lekkiego kroku. Tłuste i kaloryczne dania co najwyżej mogą nas wbić w fotel oraz utrudniać wszelki ruch. Dlatego też ciepłe miesiące są idealnym okresem na diety owocowe. W sezonie wiosenno-letnim mamy ponadto pod dostatkiem zdrowych i niezwykle smacznych owoców. Ich cena w tym okresie jest również do zaakceptowania. Zatem dlaczego nie spróbować?

Jedz owoce jagodowe
Dieta jagodowa polega na komponowaniu posiłków przy udziale owoców jagodowych: malin, truskawek, agrestu, poziomek, porzeczek, jeżyn, czarnej jagody, borówek amerykańskich. Ich walory smakowe to nie jedyny powód, dla których warto je jeść. Dużą rolę odgrywa również ich działanie odchudzające.

Dieta jagodowa – możliwości
Dieta jagodowa to sposób na odchudzanie pozwalające zrzucić do jednego kilograma w ciągu pięciu dni. Przez cały okres stosowania diety można zrzucić od 2-4 kilogramów. Dieta jagodowa jest idealnym sposobem walki z niewielką nadwagą. Dostarcza dziennie 1000 kalorii. Jest bogata w witaminę A, C, E, błonnik pokarmowy, arbutynę oraz kwas elagowy. Podczas stosowania diety należy pić dziennie dwa litry wody niegazowanej.

Nie powinny jej stosować kobiety w ciąży oraz karmiące piersią, a także rosnące dzieci/młodzież. W przypadku mężczyzn należy zadbać o zwiększenie porcji na II śniadanie oraz podwieczorek. Najlepiej zrobić to, powiększając ich ilość dwukrotnie.

Dietę jagodową można zaplanować na maksimum 2-3 tygodnie, z możliwością jej powtórzenia kilka razy w roku.

Dlaczego jest tak skuteczna?
Dieta jagodowa jest skuteczna, bo dostarcza zdrowe posiłki o niskiej zawartości kaloryczne. Jest smaczna i chętnie stosowana. Daje także uczucie sytości, dzięki dużej zawartości błonnika. Wystarczy porównać wartości kaloryczne poszczególnych owoców (w 100 gramach), by wyrobić sobie dobrą opinię o diecie jagodowej.

• maliny 29 kcal
• truskawki 28 kcal
• porzeczki 32 kcal
• poziomki 33 kcal
• agrest 41 kcal
• jagody 45 kcal

PRZYKŁADOWY JADŁOSPIS:

ŚNIADANIE
Kromka chleba żytniego, jajko na miękko, 2 łyżeczki dżemu malinowego, szklanka mleka 0,5%.

II ŚNIADANIE
Koktajl truskawkowy z sześciu dużych truskawek  zmiksowany z 1/2 małego jogurtu naturalnego.

OBIAD
1 /4 torebki kaszy gryczanej (25 g – masa suchej kaszy), kurczak w sosie musztardowym z przyprawą curry, sałatka z pomidorów i ogórka, kompot malinowo-truskawkowy

PODWIECZOREK
Szklanka czarnych jagód.

KOLACJA
Mintaj zapiekany z truskawkami, ¼ małego kalafiora ugotowanego na parze

ŚNIADANIE
Kromka chleba pełnoziarnistego, plasterek szynki z drobiu, ½ papryki czerwonej, 1/2 szklanki jagód.

II ŚNIADANIE
Koktajl poziomkowy przygotowany ze szklanki poziomek zmiksowanej z ½ opakowania maślanki.

OBIAD
Makaron z białym serem i truskawkami.

PODWIECZOREK
Mus mrożony z owoców leśnych

KOLACJA
Indyk w delikatnym sosie oraz surówka z sałaty, rzodkiewki i ogórka